Konkurs oznaczony numerem 3, jak na razie przysporzył Wam najwięcej problemów. Otrzymaliśmy mnóstwo zgłoszeń, niestety w większości przypadków nie zawierały one kompletu prawidłowych odpowiedzi. Jak zatem należało odpowiadać na stawiane przez nas pytania?
Martin Wallace ma w zwyczaju poprawianie swoich gier i wydawanie ich pod zmienionym tytułem. Oczywiście nie jest to cecha charakterystyczna tylko i wyłącznie dla tego autora, ale skoro w dzisiejszym odcinku bierzemy na warsztat zaktualizowaną wersję A Few Acres of Snow, wskazanie palcem tego pana jest jak najbardziej na miejscu.
I znów minął tydzień, a my nie zwalniamy tempa i bawimy się dalej. Chyba nie ma potrzeby pisać w tym miejscu jakiegoś elaboratu. Niezależnie od tego, czy braliście udział w poprzednim etapie czy pierwszy raz widzicie to logo na oczy, w środku czekają kolejne upominki. 😉
Trefl jakiś czas temu wpadł na pomysł wydania kilku małych gier karcianych w spójnej linii wydawniczej: Pocket Game. Znajazły się w niej bardzo proste tytuły, których rozegranie nie zajmuje dłużej niż dosłownie kilku minut.
O kurde, ta plansza się kręci! Mnie więcej takie pierwsze wrażenie ma robić Realm of Wonder na potencjalnym graczu. I nie ma co ukrywać, bajerem reklamuje się całkiem skutecznie.
Tydzień minął bardzo szybko, odpowiedzi przyszło całkiem sporo, ale niestety nie wszystkich mogliśmy obdarować prezentami. Jeśli chcecie wiedzieć kto załapał się na upominek, kto był na zdjęciach z zeszłego tygodnia i jakie pytania wymyśliliśmy na dzisiaj, czytajcie dalej.
Czasami bywa tak, że człowieka nachodzi ochota na śledzika. Albo szprotki. Albo tuńczyka. I gdyby nie dzielni rybacy, którzy w pocie czoła codziennie wydzierają te cenne łupy morzu, wielu ludzi musiałoby obejść się smakiem. O nich właśnie jest ta gra (to znaczy o tych co wydzierają, nie o tych co się obchodzą).
Na wstępie mógłbym zacząć pisać o dziejowej niesprawiedliwości jaką było przedwczesne zdjęcie z anteny pewnego kultowego serialu, a na ten temat nie da się już chyba powiedzieć nic nowego, więc sobie odpuszczę. W ten oto sposób udało mi się szybko i bezboleśnie zapełnić pierwszy akapit tekstu bez wymyślania żadnej treści. 😉
100 to bardzo ładna liczba. Na urodziny życzy się 100 lat, 100 złotych to rozsądny budżet na przyzwoitą planszówkę. My setkę obchodzimy z okazji pojawienia się recenzji setnej gry. Zaczynaliśmy będąc podejrzewani o wytrwałość wystarczającą na nagranie 8 odcinków, z czego 6 tylko w głowie, nie na niewidzialnej taśmie. Ale jesteśmy, nagrywamy, recenzujemy, świętujemy 🙂
Bo czasami bywa tak, że ktoś komuś próbuje podłożyć świnię. Ktoś coś źle usłyszy, zrozumie zbyt dosłownie i potem z tego podkładania świni robi grę. Grafika na okładce Ranczo Party nie może być przypadkowa i tej wersji zamierzam się trzymać.