Dziś pochylamy się nad kolejnym przykładem bezczelnego odcinania kuponów. Wydawca trzyma z pewnością w zanadrzu grę kościaną, wykreślankę i grę legacy (lub ich połączenie), ale nie oznacza to automatycznie, że pochodne są z automatu złe. Nie we wszystkich przypadkach. Zapraszamy do słuchania.
Kosmos, ostateczna granica… zaraz, tak zaczynał się wstęp poprzedniego odcinka. Ale Kosmos się nadal zgadza, chociaż po tej stronie Odry to raczej powinna być Galakta. Mniejsza. Rżniemy w karcioszki i zapraszamy do słuchania.
Kosmos, ostateczna granica… znaczy Krawędź. Dzisiaj porozmawiamy sobie o grze dużej, ale nieprzesadnie. Skomplikowanej, ale nie do końca. Konfrontacyjnej w stylu 4X, ale niezupełnie. A może zupełnie nie? Zapraszamy do słuchania.
Zazwyczaj nie rozmawiamy o grach, które jeszcze nie ufundowały się na wspieraczkach. Przede wszystkim dlatego, że nikt nie prosi, ale nawet gdyby ktoś poprosił, to wykpilibyśmy się brakiem czasu. Jednak wyjątkowo nastąpił zbieg wypadków, który wepchnął pokazowy egzemplarz tej gry w nasze ręce. Zapraszamy do słuchania.
Czy tytuł jest wystarczająco deskryptywny i zaczepny? Więcej wstępów chyba nie trzeba. Zapraszamy do słuchania.
W dzisiejszym odcinku porozmawiamy sobie o rejsach wycieczkowych, drapieżnym kapitalizmie, zmiękczaniu negatywnej interakcji i połączeniu klimatu z mechaniką. Po trochu. Zapraszamy do słuchania.
Żadna ilość kolorów niebieskiego i fioletowego nie przekona mnie, że plansza na którą patrzę jest wnętrzem komputera a nie podziemnymi lochami. Szczególnie, że po planszy biegają plastikowe figurki. O proszę, ten jegomość ma nawet kopyta i rogi. Wiem jak wygląda Minotaur i nikt nie wmówi mi, że to jakiś firewall. Zapraszamy do słuchania.
„No i nie podobasz mi się”, powiedział Dario grany przez Jana Frycza. Czy siedział z nami przy stole podczas naszej partyjki w Warcrafto-Herosów? Absolutnie nie, ale pan Frycz za tę rolę powinien otrzymać wszystkie nagrody oferowane przez polskie kino i każdy moment jest dobry, aby o tym przypomnieć. Spokojnie, koniec dygresji, o grze też będzie. Zapraszamy do słuchania.
W dzisiejszym odcinku Ciuniek tłumaczy Windziarzowi fragmenty twórczości Brandona Sandersona. A potem we dwóch rozmawiają o grze, w której postacie zjadają metale i chodzą po mieście w całkowicie niepraktycznych ale fajnie wyglądających na ilustracjach płaszczach. Zapraszamy do słuchania.
Czasami gra bierze nas z zaskoczenia. Tak właśnie było w tym wypadku: nikt się niczego nie spodziewał, a przyjemność pojawiła się organicznie. Czy na dłużej? Zapraszamy do słuchania.