Wydawnictwo Egmont po raz kolejny sięga po nienowy tytuł duetu Kiesling i Kramer w celu przedstawienia go szerszej publice. Tak się niestety składa, że podczas recenzji Apaczów i Komanczów raczej nie tryskaliśmy entuzjazmem. Jak będzie z Tikalem? Czy gra będąca jednym z fundamentów nowoczesnych gier planszowych broni się po latach? Zapraszamy do słuchania i rozwiania tych wątpliwości.
Trafiła się okazja, żeby wrócić to tradycji wtorkowego Szybkiego Gradania, więc bez zbędnych ceregieli zapraszamy do słuchania. Dziś na warsztat bierzemy grę, która wywraca do góry nogami klasyczne rozumienie prawdy ludowej „gra się po to, żeby wygrać”. Bo co mi z tego, że jestem pierwszy, skoro „Kto drugi ten lepszy”?
Dzisiaj po raz kolejny wchodzimy do Lochów / Podziemi / jak zwał tak zwał. Tym razem jednak nie będziemy rzucać kośćmi, a raczej liczyć pieniądze i starać się sprzedać polującym na smocze skarby awanturnikom jak najwięcej szrotu po jak najbardziej korzystnych cenach. Drapieżny kapitalizm w zupełnie dosłownym znaczeniu, ponieważ nasze prace cały czas nadzoruje ziejący ogniem i lubiący błyskotki gad. A, jeszcze jeden szczegół. Gra autorów Tzolk’In: Kalendarza Majów.
Fajnie jest zostać od czasu do czasu zaskoczonym jakąś grą znikąd. No, może niezupełnie „znikąd”, bo wydawnictwo Iello rynkową drobnicą raczej nie jest. Nie zmienia to jednak faktu, że Shinobi nie było grą, na którą wyczekiwaliśmy z utęsknieniem miesiące przed premierą. Co to w ogóle jest i jakie wrażenie na nas zrobiło? Zapraszamy do słuchania.
Dwa wpisy jednego dnia? Burżuazja. Czasami jednak trzeba trochę złamać formułę, szczególnie kiedy koniec kampanii na Kickstarterze widać już na horyzoncie całkiem wyraźnie.
Czasami człowiek ma ochotę po prostu czymś rzucić. Całe szczęście w sukurs przychodzi wtedy planszówkowe hobby, więc skład domowej zastawy naczyń wszelakich nie musi być uszczuplany bez potrzeby. W ten oto sposób w dzisiejszym odcinku podchodzimy do recenzji gry zręcznościowej. Z jakim skutkiem? Zapraszamy do słuchania.
Czasami bywa tak, że pojawiają się problemy techniczne i odcinek, który miał polecieć tydzień temu leci dopiero dzisiaj. Udało nam się jednak ogarnąć i już spieszymy z recenzją jednego z tytułów nominowanych do tegorocznego Kennerspiel des Jahres.
Kakao (nah. cacahuatl – ziarno kakaowe) – nasiona z owoców kakaowca, z których proszek stosowany jest jako składnik wielu wyrobów cukierniczych: tabliczek czekolady, napojów, polew, wiórków czekoladowych, mas czekoladowych, cukierków.
Ostatni wtorek miesiąca to jak zwykle najlepsza pora na sięgnięcie po grę z wyższej półki. Tym razem zbieramy się żeby pogadać o szybkiej grze karcianej na dużą liczbę graczy, która swego czasu reklamowana była jako gra cywilizacyjna na 30 minut. Ile w tym wszystkim prawdy? Czy „7 Cudów Świata” zasługuje na miejsce w pierwszej setce rankingu BGG? Wystarczy kliknąć i posłuchać.
Ogólnie rzecz biorąc, da się raczej odnieść wrażenie, że pan Uwe Rosenberg przepada za klimatami ściśle rustykalnymi. Nie pierwszy raz bowiem wypuszcza grę, za której podtytuł można by podpiąć parę wersów z Kochanowskiego („Wsi spokojna, wsi wesoła” i tak dalej).