Mikrogry składające się z kilku kartoników to absolutnie nic nowego. Jednak ktoś wpadł na pomysł, żeby za pomocą tych kilku znajdujących się w pudełeczku elementów zacząć bawić się w proste zarządzanie zasobami. I w taki sposób powstał Empire Engine, o którym w dzisiejszym odcinku powiemy kilka słów. Zapraszamy do słuchania.
Nie mam dziś weny do pisania wstępów. Miałem napisać tu coś o nieuchronności kontynuowania popularnych marek w popkulturze i takie tam inne frazesy, ale pomyślałem sobie „ileż można”. Jak by na sprawę nie patrzeć stało się już faktem to, że wydawnictwo wzięło tytuł Lewis i Clark, zamieniło zarządzanie zasobami na zarządzanie kośćmi i voila – wypuściło nową grę. A może jednak nie jest to tylko skok na kasę? Posłuchajcie, żeby się o tym przekonać.
W telegraficznym skrócie. Jutro rusza kampania na Wspieram.to. My już graliśmy. A potem nagraliśmy odcinek. Kropka. Czy potrzeba więcej informacji? Zapraszamy do słuchania.
Tydzień temu w Setce na trzech przerabialiśmy temat gry Terra Mystica. Dziś go kontynuujemy i przyglądamy się dodatkowi, który wprowadza do rozgrywki kilka nowości. Zapraszamy do słuchania.
Była sobie kiedyś stara gra Doktora Knizii o kręceniu filmów. Tak się jakoś udało, ze wzięło się za nią wydawnictwo Egmont i wypuściło na polski rynek pod zmienionym tytułem. I my ten zmieniony tytuł dzisiaj recenzujemy. Czy rysowanie komiksów to tak samo nośny temat? Kliknijcie i posłuchajcie żeby się przekonać.
Dziś sięgamy wysoko, bo po drugą pozycję w rankingu BGG. Terra Mystica narobiła swego czasu całkiem sporo szumu i przez dłuższy czas ustawicznie wspinała się szczebel po szczeblu na szczyt. Czy słusznie? Wystarczy posłuchać, żeby się dowiedzieć.
Dziś zabieramy się za grę, w której świeżość towarów na podmiejskim targowisku mierzy się w metrach. I w zasadzie nie mam chyba nic więcej do napisania. Pan Friedman Friese uraczył nas produkcją, która jest dziwnie specyficzna, ale też trochę intrygująca. Jak nam się podobało? Zapraszamy do słuchania.
Eksperyment myślowy. Pomyśl „Władca Pierścieni”. Teraz pomyśl „gra planszowa”. Czy Twoim pierwszym skojarzeniem było „gra w kości”? Nie? Dziwne… No nic, trzeba mimo to zajrzeć do tego pudełka i sprawdzić jak wyszło.
Tworzenie świata to ciężki kawałek chleba. Nie każdy ma tyle talentu i doświadczenia, żeby wyrobić się w niecały tydzień. Nie przypominam też sobie, żeby w przykładzie, który chodzi mi po głowie była mowa o kilku graczach. Ale nic to, trzeba przeć do przodu i działać w taki sposób, aby obok gór rosły miasta, a w miastach rośli ludzie.
Trefl Joker Line nie zwalnia tempa i raz za razem wypuszcza kolejne tytuły. Tym razem będziemy mieli okazję własnoręcznie obić kilka rzymskich tyłków przy okazji kontrolowanej rozbiórki pewnej samowoli budowlanej postawionej w poprzek jeszcze-nie-tak-Wielkiej Brytanii.