A co by było, gdyby gra była wykreślanką, ale tylko duchem? Bo w pudełku są drewniane kosteczki i domeczki, ale koniec końców odkrywamy kartę, wykreślamy/układamy. A wiecie czego w tym pudełku nie ma? Interakcji między graczami. Czy to brzmi jak najbardziej pozytywne zaskoczenie ostatniego roku? Zapraszamy do słuchania.
Warp’s Edge to gra solo, więc i odcinek w tym tygodniu jest solo. I wyraźnie krótszy niż zazwyczaj. Za tydzień się poprawimy i będzie dłużej, a tymczasem zapraszamy do słuchania.
Czasami gra kupuje nas już samą okładką. Proszę przyjrzeć się uważnie, to nie jest taki normalny hełm samuraja z filmu Kurosawy. Jest jakiś taki… inny. I cyk, uwaga przykuta. Teraz przydałoby się, żeby w pudełku było też coś równie dobrego. Zapraszamy do słuchania.
Wykreślanka ostateczna? Graniczny przypadek wieloosobowego pasjansa? Kilogram makulatury w pudełku? To tylko trzy z wielu wątków, które pojawiają się w dzisiejszej recenzji. Zapraszamy do słuchania.
Escape roomy kontratakują! Jeden udaję książkę, ale my tutaj w Gradaniu nie damy się tak łatwo oszukać. Oba mają swój debiut na rynku już jakiś czas za sobą, czyli innymi słowy po szybkiej recenzji Newtona wracamy do standardowego późnego gadania o nowościach. Tak jakoś wyszło. Tak czy siak, zapraszamy do słuchania.
Dzisiejszy odcinek spędzimy pod znakiem przedzierania się przez dżunglę, walki z przeciwnościami losu i podejmowania trudnych wyborów. A wszystko w ładnej oprawie graficznej, nietypowym pudełku i jednej talii całkiem sporych kart. Zapraszamy do słuchania. 😉