Popyt na szybkie i sprytne karcianki będzie chyba odczuwalny zawsze. Całe szczęście wydawnictwo Lucrum czuwa i co jakiś czas raczy nas kolejnymi zapowiedziami. Dziś zajmiemy się więc pewnym małym pudełkiem, które już niedługo ma trafić pod strzechy.
Dziś bawimy się kolorami i cyferkami na kartonikach. Wydawnictwo Lucrum po raz kolejny próbuje zawojować konwentowo-imprezową niszę (czy to w ogóle jeszcze nisza?). Z jakim skutkiem? Zapraszamy do słuchania.
Są takie dni, kiedy po prostu chciałoby się być dla kogoś podłym. Całe szczęście nie trzeba wylewać swoich negatywnych emocji w prawdziwym życiu, bo na pomoc chętnie ruszają gry wszelakie, często paskudne i bezwzględne bardziej niż na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać. I własnie o takiej grze będziemy dzisiaj w odcinku rozmawiać. Spodobała nam się na tyle, że nasze logo znalazło się nawet na jej pudełku. Jak to się stało? Wystarczy posłuchać.
Tworzenie świata to ciężki kawałek chleba. Nie każdy ma tyle talentu i doświadczenia, żeby wyrobić się w niecały tydzień. Nie przypominam też sobie, żeby w przykładzie, który chodzi mi po głowie była mowa o kilku graczach. Ale nic to, trzeba przeć do przodu i działać w taki sposób, aby obok gór rosły miasta, a w miastach rośli ludzie.
Trafiła się okazja, żeby wrócić to tradycji wtorkowego Szybkiego Gradania, więc bez zbędnych ceregieli zapraszamy do słuchania. Dziś na warsztat bierzemy grę, która wywraca do góry nogami klasyczne rozumienie prawdy ludowej „gra się po to, żeby wygrać”. Bo co mi z tego, że jestem pierwszy, skoro „Kto drugi ten lepszy”?
Czasami człowiek ma ochotę po prostu czymś rzucić. Całe szczęście w sukurs przychodzi wtedy planszówkowe hobby, więc skład domowej zastawy naczyń wszelakich nie musi być uszczuplany bez potrzeby. W ten oto sposób w dzisiejszym odcinku podchodzimy do recenzji gry zręcznościowej. Z jakim skutkiem? Zapraszamy do słuchania.
Tak się czasami składa, że trzeba się gdzieś przejechać. A jak już jechać, to można pograć w jakieś nowości, co by wyjazd nie był daremny. Windziarz wychodząc z takiego założenia odwiedził jakiś czas temu Poznań i największy konwent w Polsce. I przywiózł ze sobą worek wspomnień i spostrzeżeń. Nie pozostaje mi nic innego jak tylko oddać mu w tym miejscu głos.