„Ci, którzy pierwsi staną na polu bitwy i oczekują wroga, są wypoczęci. Ci, którzy przybywają na pole ostatni i od razu przystępują do walki, są wyczerpani. Dlatego mądry wojownik sprawia, by wróg przyszedł do niego, natomiast sam nie udaje się do innych.” Sun Zi uczy nas, że lepiej kupić grę i być gospodarzem niż w obcym domu i na obcym egzemplarzu toczyć bitwy. Tylko czy Sztukę wojny kupić warto? Zapraszamy do recenzji 🙂
Gra Zamki Szalonego króla Ludwika nareszcie daje odpowiedź na pytanie „Od czego jest fantazja, fantazja?” – mając praktycznie nieograniczone zasoby i nieograniczoną władzę pewnie to już wiecie, jeśli natomiast tych przymiotów nie macie, doświadczeniem zastępczym będzie zagranie w tę właśnie grę.
Zawsze bardzo miłym zagraniem wydawcy jest dodanie od razu dodatku do spolszczonej wersji. Egmont, czyli wydawca Mumii, w pudełku zmieścił elementy kilku rozszerzeń.
Egmont jest znany z brania sprawdzonej mechaniki i zmieniania tematu – często taka zmiana wychodzi na plus, jak chociażby „Pan tu nie stał” zamiast kolorowych smoków. Apacze i Komancze to przetematowienie gry Bison: Długi Podtytuł.
Essenowe nabytki ciągle się ogrywają, tym razem przygotowaliśmy dla Was recenzję gry Town Center. Dla chcących wypróbować od razu dobra informacja – tryb solo jest dostępny na BAJu 🙂
Gale Force Nine postawiło na planszyzację znanych marek serialowych. Jak wiemy Spartacus wyszedł prześwietnie, Firefly już nieco podzielił publikę, natomiast jak się broni ich najnowsze dzieło opowiadające o losach jeżdżących na motorach prywatnych przedsiębiorców?
Mitologia Warhammera ma najbliższą sercu Kwiatosza postać boga – Grungniego, który na modlitwy odpowiada zesłaniem kufelka piwa. Deus panteon bóstw spełniających życzenia ma szerszy, ale czy równie zacny?
Szybka kawa bardziej kojarzy się z espresso niż z cappuccino, nie przeszkodziło to Egmontowi w wydaniu, a nam w zrecenzowaniu Cappuccino na przekór temu skojarzeniu 🙂
Niedziela – kolejny dzień, w którym Gradania jeszcze nie było 🙂 Zagęszczamy nieco emisje, mamy bowiem „kupkę wstydu”, którą zdecydowanie trzeba przedstawić słuchaczom 🙂
Gier z klimatem nigdy za wiele – to popularne w kręgu Kwiatosza i jeszcze jednej osoby w Polsce hasło wydaje się nareszcie docierać także do pozostałych 2/3 składu Gradania – z tej okazji, a także z powodu zainteresowania na forum (oraz faktu, że autor tej gry jest przemiłym człowiekiem, z którym ucięliśmy sobie sympatyczną pogawędkę 😉 ) na pierwszy poEssenowy ogień recenzji idzie Colt Express.